Pani Sancja ma 42 lata i jest osobą, którą życie każdego dnia wystawia na próbę. Mieszka w wynajmowanym, niewielkim mieszkaniu w bloku, składającym się z dwóch małych pokoi. Jej 22-letni syn Gabriel bywa u niej, kiedy może. Mimo młodego wieku sam stara się podejmować dorywcze prace i wspierać mamę na tyle, na ile pozwalają mu jego możliwości.
Największym ciężarem, z którym Pani Sancja mierzy się każdego dnia, jest jej stan zdrowia. Od lat zmaga się z wielopoziomową dyskopatią, zwyrodnieniem kręgosłupa, rwą kulszową oraz astmą. Przyjmuje również leki kardiologiczne. Jej choroby są przewlekłe, a leczenie polega przede wszystkim na łagodzeniu bólu. Niestety, jak dotąd nie udało się znaleźć sposobu, który pozwoliłby jej odzyskać pełnię zdrowia. Każdy dzień wiąże się z bólem, ograniczeniami i kolejnymi wizytami u lekarzy. Pani Sancja korzysta z pomocy specjalistów na NFZ, jednak ze względu na trudności z dostępem do lekarzy i brak samochodu nie zawsze może dotrzeć na potrzebne konsultacje. Dojazd do Kalisza czy nawet Krotoszyna jest dla niej ogromnym wyzwaniem. Zdarza się, że musi korzystać z prywatnej opieki neurologa, której koszt wynosi 300 zł. Na same leki wydaje miesięcznie około 500 zł. Wcześniej przyjmowała również zastrzyki, które miały pomóc jej w walce z bólem. Niestety ich skutki uboczne, w tym przyrost masy ciała, jeszcze bardziej pogorszyły jej samopoczucie. Obecnie nie może korzystać z rehabilitacji, dlatego z nadzieją czeka na możliwość ponownego korzystania z lamp leczniczych.
Pani Sancja utrzymuje się przede wszystkim z zasiłku z MOPS-u w wysokości 1300 zł miesięcznie. Od czasu do czasu otrzymuje również dodatkowe 300 zł. Jej wydatki znacznie przekraczają jednak możliwości finansowe. Sam czynsz za mieszkanie wynosi 1570 zł, rachunek za prąd około 615 zł, woda 100 zł, butla gazowa 92 zł, internet 30 zł, a telefon 50 zł. Do tego dochodzi około 500 zł miesięcznie na leki. Łączne miesięczne wydatki Pani Sancji wynoszą około 2957 zł, nie uwzględniając nawet żywności, środków czystości, odzieży czy dojazdów do lekarzy. Oznacza to, że nawet w miesiącu, w którym otrzymuje dodatkowe wsparcie z MOPS-u, brakuje jej około 1357 zł na pokrycie samych podstawowych opłat i leczenia. W pozostałych miesiącach ta różnica jest jeszcze większa. Trudno wyobrazić sobie, jak można poradzić sobie z takimi wydatkami, mając do dyspozycji tak niewielkie środki. Ogromnym wsparciem jest dla niej mama, która mimo własnej skromnej sytuacji finansowej pomaga córce, kiedy tylko może. Pani Sancja nie ukrywa, że jest jej z tym bardzo trudno. Nie chce być dla nikogo ciężarem, a świadomość, że najbliżsi muszą rezygnować z własnych potrzeb, by jej pomóc, sprawia jej ogromny ból.
Życie 42- latki to nie tylko zmaganie się z chorobą i trudnościami finansowymi, ale również walka o zachowanie poczucia własnej wartości. Pani Sancja korzysta z pomocy psychiatry, ponieważ długotrwałe cierpienie, brak perspektyw na powrót do zdrowia i poczucie bezsilności bardzo mocno odbiły się na jej psychice. Kiedy dowiedziała się, że niektórzy ludzie oceniają ją z powodu korzystania z takiej pomocy, poczuła się jeszcze bardziej samotna. Zdarzało się, że traciła chęć do życia. Jak sama mówi, jej codzienność zaczęła sprowadzać się do kolejnych wizyt u lekarzy, kolejnych prób leczenia i kolejnych rozczarowań.
A przecież Pani Sancja jest ciepłą, kochaną osobą, która kiedyś potrafiła cieszyć się drobnymi rzeczami. Lubiła czytać książki, jednak obecnie coraz częściej zmaga się z problemami z pamięcią. Zdarza się, że nie pamięta, o czym czytała poprzedniego dnia. Lubi również jazdę na rowerze, choć choroba coraz bardziej ogranicza jej możliwości. Dziś jedną z niewielu codziennych przyjemności pozostaje dla niej telewizja, która pozwala choć na chwilę oderwać się od bólu i trudnej rzeczywistości. Mimo wszystko Pani Sancja nie przestaje marzyć o spokojnym życiu. O tym, by móc bez obaw przygotować sobie posiłek, usiąść przy stole, odpocząć i choć przez chwilę nie myśleć o chorobie. Jej mieszkanie jest skromne, ale to właśnie w nim próbuje odnaleźć odrobinę bezpieczeństwa i spokoju.
Potrzeby Pani Sancji:
- Żywność: herbata, kawa, ryż, kasza, makaron, mąka, cukier, dżemy, konserwy mięsne i rybne, warzywa w puszkach (szczególnie ważne), mleko.
- Środki czystości: płyn do mycia naczyń, mydło, żele do mycia, pasta do zębów, płyny czyszczące, szampon.
- Wyposażenie mieszkania: duże ręczniki, pościel na łóżko 160 x 200cm, prześcieradło o wymiarach 200 × 220 cm.
- Czarna kurtka zimowa, rozmiar 2XL (46).
- Ciemna bluza, rozmiar 2XL.
- Ciemne spodnie materiałowe, rozmiar 2XL.
- Ciemne spodnie dresowe, rozmiar 2XL.
- Czarne kozaki na płaskiej podeszwie, rozmiar 39.
Szczególnie trudna jest sytuacja związana z wyposażeniem kuchni. Lodówka z zamrażalnikiem, z której korzysta Pani Sancja, była już wielokrotnie naprawiana. Jednak mimo podejmowanych prób sprzęt jest coraz bardziej zawodny. Nowa lodówka pozwoliłaby jej bezpiecznie przechowywać żywność i nie martwić się, że kolejna awaria pozbawi ją zapasów (aktualna ma wys.1.8m).Równie pilna jest potrzeba wymiany kuchenki gazowej. Piekarnik nie działa prawidłowo i przypala przygotowywane potrawy, a nie wszystkie palniki są sprawne. Pani Sancja obawia się korzystania z urządzenia, ponieważ nie chce ryzykować, że coś się stanie (aktualna ma 49 cm szerokości i 85 cm wysokości).
Zbliżające się Święta Bożego Narodzenia to dla wielu osób czas radości, spotkań i wspólnego spędzania chwil przy stole. Dla Pani Sancji mogłyby stać się również okazją do poczucia, że ktoś o niej pamięta i chce sprawić jej choć odrobinę przyjemności. Jednym z jej największych marzeń jest otrzymanie trzech taboretów do kuchni. Obecne są popękane i nie nadają się już do bezpiecznego użytkowania. Pani Sancja nie ma właściwie na czym usiąść przy stole. Nawet jeden nowy taboret sprawiłby jej ogromną radość, a trzy pozwoliłyby jej wreszcie wygodnie usiąść przy posiłku i stworzyć namiastkę normalności w swoim domu. Czasem to właśnie najprostsze rzeczy mają największe znaczenie.
0 komentarzy