Pan Artur (63 l.) mieszka w niewielkim pokoju z dostępem jedynie do kuchni, a towarzyszką jego życia jest czarna kotka Mania. Ma dostęp do wspólnej łazienki, ale z racji wiecznych kradzieży i zaniedbywania jej przez innych sąsiadów korzysta z uprzejmości swoich znajomych nieopodal, którzy udostępniają mu swoje pomieszczenie.
Mężczyzna jest niezwykle skromnym człowiekiem, który kiedyś był aktywny, zarówno sportowo, jak i zawodowo. Trenował karate, był jednym z pierwszych kursantów w nowo powstałej szkole i z rozrzewnieniem wspomina te czasy. Trzy razy w tygodniu chodził na treningi, a nieoficjalnie z kolegami ćwiczyli codziennie, jeździł na zawody, zdobywał kolejne pasy. Później trafił do wojska, a jak je opuścił pracował jako kierowca zawodowy. Pan Artur wspomina te czasy z uczuciem nostalgii i żalu, że te czasy bezpowrotnie minęły. Musiał zrezygnować z pracy zawodowej, bo coraz bardziej pogarszające się zdrowie uniemożliwiło dalsze jeżdżenie w ciężarówce. Od zawsze chorował na skoliozę, ale pewnego razu, podczas rozładunku, spadł z drabiny opartej o auto z wysokości 3 metrów. To zapoczątkowało lawinę nieszczęść i w rezultacie porzucenie zawodu. Test na objaw Lasègue’a przeszedł pozytywnie – cierpi na rwę kulszową, ma naciski na nerwy, które promieniują aż do bioder. Ponadto, oba biodra wymagają endoprotez. To wszystko sprawiło, że mężczyzna trafił do psychiatry, bo cała sytuacja przytłoczyła go na tyle, że sobie z nią nie radził. Leki pozwalają mu się wyciszyć i przespać spokojnie noce.
Pan Artur utrzymuje się jedynie z zasiłku z MOPSu w wysokości 505 zł. Nie ma ani emerytury (nie wszystkie umowy były umowami o pracę) ani renty (ale możliwe, że z pomocą opiekunki uda mu się coś uzyskać). Wydatki na izbę (bo ciężko to nazwać mieszkaniem) wynoszą miesięcznie prawie 400 zł, w co nie został wliczony opał, kupowany jednorazowo (teraz zakupiony w kwocie 500 zł, ma starczyć na około 3 miesiące). Prosta matematyka pokazuje, że na życie pozostaje około 100 zł. Dodatkowym utrapieniem stał się fakt, że mężczyzna zalega z rachunkami na czynsz (na kwotę ok. 2000 zł) i dostał wezwanie przedsądowe do spłaty. Jest załamany, bo jeszcze zanim przyszło pismo zdawał sobie sprawę z sytuacji i zgłosił się do odpowiednich instytucji w celu odrobienia długu (np. prac porządkowych), ale został poinformowany, że nic obecnie dla niego nie ma.
Pocieszeniem są dla niego dwie wnuczki, które wraz z córką mieszkają w innym województwie. Rzadko odwiedzają dziadka, ale starają się dzwonić do niego od czasu do czasu. Poza tym mężczyzna większość czasu spędza w domu, bo zwykłe poruszanie się sprawia mu ogrom bólu.
Wśród potrzeb Pana Artura znalazły się:
- żywność (herbata, kawa, ryż, kasza, makaron, mąka, cukier, olej, dżem, konserwy mięsne, konserwy rybne, warzywa w puszkach),
- środki czystości i higieny (proszek do prania, płyn do płukania, płyny czyszczące, płyn do mycia naczyń, mydło/żel myjący, pasta do zębów, szczoteczki do zębów, szampony),
- wyposażenie mieszkania: koc, ręczniki, pościel 160×200, kołdra, poduszka,
- ubrania:
- kurtka jesienna,
- dres,
- bluza polarowa,
- ciepły sweter
- wszystko w rozmiarze M/L na wzrost 176 cm (Pan jest szczupły),
- obuwie:
- adidasy w rozmiarze 43,
- buty zimowe w rozmiarze 43,
- garnki (na kuchnię gazową, nie musi być wiele, bo Pan mieszka sam, 2-3 nieduże wystarczą) i patelnia,
- brykiet – Pan tym właśnie pali, nie określił ilości, każda będzie dla niego na wagę złota,
- szafka na buty – Pan bardzo przeżywa, że nie może przez to utrzymać porządku takiego, jakiego by sobie życzył, bo wszystkie (zużyte zresztą) obuwie stoi na wejściu,
- pralka – obecna nie działa już od kilku miesięcy. Tutaj również korzysta z uprzejmości znajomych i nosi do nich swoje rzeczy, ale jak sam mówi – jest to dla niego upokarzające, że nie jest w stanie robić tego u siebie, tylko musi chodzić „po obcych domach”.
Wśród szczególnych upominków Pan Artur wymienia rzecz, która jest droższa, ale dla niego byłaby niezwykle pomocna – nowy telefon. Nie musi być nowoczesny, ważne żeby dzwonił, miał dostęp do internetu (Pan Artur tego nie ma, a intensywnie chce sprawdzać, czy są jakieś możliwości dorobienia kilku groszy – teraz musi chodzić osobiście do instytucji i pytać). Najgorsze jest to, że mężczyzna miał telefon, najprostszy z możliwych, który wziął na raty. Niestety, kilka tygodni temu był w pewnym zakładzie dopytać o możliwość zatrudnienia jako stróż i wychodząc stamtąd wpadł pod auto, a z kieszeni wypadł mu ten właśnie telefon i potłukł się w całości. Na ten moment pożyczył używany sprzęt od tych samych znajomych, ale ucieszłyby się niesamowicie z własnego urządzenia – nie chce już nadużywać ich dobroci.
0 komentarzy