Pan Mieczysław (53 l.) mieszka samotnie w niewielkim, jednopokojowym mieszkaniu, które dzieli ze swoją ukochaną suczką Perełką. Jest osobą z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, a liczne problemy zdrowotne znacząco utrudniają mu codzienne funkcjonowanie. W sierpniu tego roku jego życie dodatkowo się skomplikowało. Usłyszał diagnozę, która całkowicie zmieniła jego codzienność – złośliwy nowotwór jelita grubego. W związku z chorobą ma wyłonioną stomię. Jest pod opieką onkologiczną, ma już za sobą serię radio-chemioterapii i obecnie oczekuje na operację usunięcia guza. To jednak nie jedyne schorzenie, z którym się zmaga. Choruje również na polineuropatię, która powoduje znaczne ograniczenia ruchowe. Pan Mieczysław nie może długo chodzić, przez co nawet najprostsze codzienne czynności bywają dla niego dużym wyzwaniem. W codzienności nie jest jednak całkowicie sam. Ogromnym wsparciem jest dla niego sąsiadka, z którą każdego ranka pije kawę. Kobieta pomaga mu również w zakupach czy praniu. Ta zwyczajna, sąsiedzka życzliwość ma dla Pana Mieczysława szczególne znaczenie. Z najbliższymi członkami rodziny nie utrzymuje kontaktu, dlatego tak ważne miejsce w jego życiu zajmuje Perełka. To ona jest przy nim każdego dnia, niezależnie od trudności, z jakimi się zmaga. Ich więź pokazuje, jak wiele znaczą czasem najprostsze gesty obecności i przywiązania.
Sytuacja finansowa mężczyzny jest bardzo trudna. Jego głównym źródłem utrzymania jest zasiłek stały z MOPS-u. Po opłaceniu niezbędnych zobowiązań na codzienne życie pozostaje mu ok. 80 zł miesięcznie. Dodatkowym obciążeniem jest kredyt w wysokości 70 000 zł, którego ze względu na obecną sytuację zdrowotną i finansową nie jest w stanie regularnie spłacać. W obliczu choroby i konieczności leczenia codzienne wydatki stają się dla niego ogromnym wyzwaniem.
Przed chorobą Pan Mieczysław był osobą aktywną zawodowo. Zajmował się wykańczaniem mieszkań zarówno w Polsce, jak i za granicą. Praca była dla niego nie tylko sposobem na utrzymanie, ale również prawdziwą pasją. Szczególnie miło wspomina układanie płytek, które dawało mu wiele satysfakcji i pozwalało się odprężyć. Dziś najbardziej brakuje mu właśnie tej możliwości – sam przyznaje, że z ogromną chęcią wróciłby jeszcze kiedyś do swojej pracy. Pan Mieczysław nie marzy o wielkich rzeczach. Najbardziej chciałby odzyskać choć część sprawności, poprawić swój stan zdrowia i móc ponownie cieszyć się zwyczajnymi czynnościami, które kiedyś były dla niego oczywiste.
Wśród potrzeb mężczyzna wskazał:
- zapas żywności długotrwałej (z ograniczeniem kasz i makaronów) oraz środków chemicznych,
- kołdra 160x200cm + poszwa,
- poduszka 70x80cm + poszwa,
- koc 160x200cm,
- 3x ręczniki 30x50cm,
- 3x ręczniki 70x140cm,
- spodnie dżinsowe (rozm. S, 180cm wysokości),
- bluza rozpinana, ale ważne by otulała szyję (rozm. S),
- buty zimowe (rozm. 42),
- karma sucha i mokra dla Perełki.
W miarę możliwości Pan Mirosław prosiłby o pralkę otwieraną od frontu (szer. 60 cm), ponieważ obecna zużywa dużo energii elektrycznej, a dodatkowo jest nieszczelna. Dodatkowo jeśli byłaby sposobność ma Pan również zapotrzebowanie na lodówkę, ponieważ stara strasznie buczy i Pan się zastanawia jak długo pochodzi. Ma również pewne marzenie – chciałby mieć rower (nawet używany). Choć ze względu na stan zdrowia jego możliwości poruszania się są ograniczone, marzy o tym, by móc przemieszczać się samodzielnie i poczuć choć odrobinę swobody. Ze względu na to, że ogrzewaniem jest piec opałowy potrzebowałby również drewno opałowe łupane.
Jest jednak coś, co sprawiłoby mu szczególną radość – kosz pełen słodyczy. To właśnie taki drobny gest, który mógłby wywołać na jego twarzy szczery uśmiech i pozwolić na chwilę zapomnieć o codziennych troskach.
0 komentarzy